Tijd-Schrift 135, maart 2015 Overzicht

Prijs: € 2,50
(excl. portokosten)Bestellen

Saai?

Voor de oppervlakkige buitenstaander lijkt Vlaardingen misschien een wat slaperig stadje aan de Nieuwe Waterweg (of de Maas, of Het Scheur, afhankelijk van waar je staat). Een stadje dat vroeger misschien een bruisend bestaan kende, toen de visserij hoogtij vierde en werk bood aan het grootste deel van de bevolking. Dat veranderde na de Tweede Wereldoorlog, toen de visserij teloor ging en de petrochemische industrie aan ‘de overkant’ opkwam. Vlaardingen werd toen in die Wederopbouwperiode echt een slaapstad voor de arbeiders in de Europoort. Maar die slaperigheid was en is maar schijn. Vlaardingen heeft altijd gebruist, soms van protesten (tegen de luchtvervuiling toen we zo’n beetje de smerigste stad van Nederland waren), vaak van allerhande andere activiteiten. De Historische Vereniging Vlaardingen, die in 1967 is opgericht vooral uit onvrede tegen de sloopwoede van het toenmalige gemeentebestuur, heeft in zijn nu 48-jarig bestaan ook heel veel activiteiten georganiseerd. Dat heeft er vooral de laatste jaren toe geleid dat er in de stad een andere houding is gekomen ten opzichte van het historisch erfgoed. En dat heeft weer geleid tot het Beschermd Stadsgezicht en de lijst Beeldbepalende panden.

Maar ook vóór de sloopwoede uit de zestiger jaren is er in het centrum al gesloopt. En dat was niet voor niets, want de woonomstandigheden waren soms bedroevend slecht. Ingena Vellekoop beschrijft in dit Tijd-Schrift wat er aan het begin van de 20e eeuw gebeurde in wat nu zo’n beetje haar achtertuin is, het toenmalige Achterom. Krotten en armoede. En die werd aangepakt door nieuwbouw van ‘arbeiderswoningen’. Inmiddels ook weer verdwenen en vervangen door de parkeergarage aan de Gedempte Biersloot en een parkje. Vooruitgang.

Het tweede artikel is het eerste in een reeks onder de titel ‘Vlaardingse wortels’.  De redactie kreeg van Jan van Hees een aantal artikelen over interessante (oud)Vlaardingers. Hun leven speelt zich voor een – soms groot – deel buiten Vlaardingen af, maar de banden met de moederstad zijn er wel, en hun levensbeschrijving is daarom interessant (vindt de redactie). De komende jaren zult u meer van dergelijke artikelen tegenkomen. En het zijn bepaald geen saaie mensen die Jan beschrijft!

Saai was en is Vlaardingen dus niet. Ook recent zijn er weer boeiende zaken gebeurd. Zoals de terugkeer van de fraai gerestaureerde Balder, die nu voor het nagelnieuwe Museum Vlaardingen ligt te pronken. Het museumgebouw is onlangs opgeleverd en wordt de komende tijd ingericht. We zijn zeer benieuwd naar wat voor moois daar te zien zal zijn!

Is er dan niets om over te klagen? Was dat maar waar… De teloorgang van de monumentale sluisdeuren in de Oude Haven baart de HVV bijvoorbeeld steeds meer zorgen. En op een heel ander terrein: de sluiting van de Stadsgehoorzaal voor professionele voorstellingen. Dat slaat toch wel een heel groot gat in het culturele leven in Vlaardingen. Dat wordt daardoor een stuk saaier . Dat dan weer wel, helaas…

Eric van Rongen
Eindredacteur

Inhoud

Het Achterom (Ingena Vellekoop)
Vlaardingse wortels: Frans Don: een leven in dienst van de vrede (Jan van Hees)

Ook hier adverteren? Klik hier.

Spreekt de HVV u aan en wilt u zich opgeven als lid? Heel graag! Hoe meer leden, des te sterker we staan om het historisch waardevolle in Vlaardingen voor het nageslacht te behouden.

Lees verder
De Zomerstraat en de Maassluissedijk. Herman Paradies, ca 1950. Collectie Stadsarchief VlaardingenVolledige afbeelding